Cyfrowy paszport produktu (DPP): co czeka producentów od 2027 roku i jak przygotować dane w ERP
Do niedawna o cyfrowym paszporcie produktu mówiło się jak o odległej przyszłości. Dziś ta przyszłość ma konkretne daty. W lipcu 2026 Komisja Europejska uruchomiła rejestr paszportów, duże firmy nie mogą już niszczyć niesprzedanej odzieży, a od 18 lutego 2027 każda bateria do samochodu elektrycznego, roweru elektrycznego czy magazynu energii musi mieć swój paszport. Kolejne branże dostaną terminy w najbliższych latach. Dla producenta to nie jest problem prawny, tylko problem danych: skład materiałowy, pochodzenie, ślad węglowy i instrukcje naprawy zwykle leżą w pięciu różnych miejscach. W tym artykule wyjaśniamy, czym jest DPP, kogo i kiedy obejmie (stan na październik 2026) i jak przygotować dane w ERP, żeby paszport powstawał automatycznie, a nie w Excelu.
Opublikowano
Udostępnij
Czym jest cyfrowy paszport produktu, w jednym zdaniu
Cyfrowy paszport produktu (Digital Product Passport, DPP) to elektroniczny zestaw danych o produkcie, dostępny przez kod QR lub inny nośnik danych na produkcie, opakowaniu albo w dokumentacji. Klient, serwisant, recykler i urząd skanują kod i widzą informacje, które są dla nich przeznaczone: z czego produkt jest zrobiony, jak go naprawić, jakie zawiera substancje i co z nim zrobić po zużyciu.
Paszport nie jest jednorazowym dokumentem w PDF. To rekord danych, który ma unikalny identyfikator, jest utrzymywany przez producenta lub jego dostawcę usług i jest zgłoszony do centralnego rejestru UE. Rejestr działa jak indeks: przechowuje identyfikatory, a pełne dane zostają u firmy.
Skąd się bierze DPP: ESPR i przepisy branżowe
Czytaj dalej
Inne artykuły, które mogą Was zainteresować.
Następny krok
Macie własny stack do przejrzenia?
Bezpłatny audyt mapuje Waszą sytuację w jedną rozmowę. Wychodzicie z listą procesów do automatyzacji, wyceną i szacunkiem oszczędności.
Podstawą jest rozporządzenie w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów, w skrócie ESPR (rozporządzenie (UE) 2024/1781), które obowiązuje od 18 lipca 2024. ESPR samo w sobie nie nakłada obowiązku paszportu na konkretne produkty. Robią to dopiero akty delegowane dla poszczególnych grup produktów, przyjmowane przez Komisję Europejską krok po kroku.
Obok ESPR obowiązek paszportu wprowadzają też przepisy branżowe. Rejestr DPP obsługuje już dziś między innymi:
baterie, na podstawie rozporządzenia bateryjnego (UE) 2023/1542;
wyroby budowlane, na podstawie nowego rozporządzenia (UE) 2024/3110;
zabawki, na podstawie rozporządzenia (UE) 2025/2509;
detergenty, na podstawie rozporządzenia (UE) 2026/405.
Szczegóły działania rejestru określa rozporządzenie wykonawcze (UE) 2026/1778 z 16 lipca 2026, a pierwsze normy zharmonizowane dla paszportów, przygotowane przez CEN i CENELEC, Komisja wskazała w decyzji wykonawczej (UE) 2026/1736. Innymi słowy, infrastruktura techniczna jest już gotowa. Teraz kolej na firmy.
Harmonogram DPP: kogo i kiedy to dotyczy (stan na październik 2026)
19 lipca 2026: duże firmy nie mogą niszczyć niesprzedanej odzieży, dodatków odzieżowych i obuwia. Średnie firmy obejmie to od 19 lipca 2030, a mikro i małe firmy są zwolnione. Ujednolicony format raportowania o wyrzucanych produktach obowiązuje od lutego 2027.
20 lipca 2026: Komisja uruchomiła rejestr paszportów produktów razem ze środowiskiem testowym.
18 lutego 2027: obowiązkowy paszport baterii dla baterii do lekkich środków transportu (rowery elektryczne, hulajnogi), baterii przemysłowych powyżej 2 kWh oraz baterii do pojazdów elektrycznych.
IV kwartał 2026, orientacyjnie: przyjęcie aktu delegowanego dla żelaza i stali. Konsultacje zakończyły się 12 sierpnia 2026. Wymagania zaczną obowiązywać co do zasady najwcześniej 18 miesięcy po wejściu aktu w życie, czyli realnie nie wcześniej niż w 2028 roku.
2027, orientacyjnie: akty dla tekstyliów (głównie odzieży), aluminium i opon. 2028: meble. 2029: materace. Takie terminy podaje plan prac Komisji przyjęty 16 kwietnia 2025.
1 sierpnia 2030: zaczyna obowiązywać nowe rozporządzenie o bezpieczeństwie zabawek, które zastępuje deklarację zgodności paszportem produktu.
Dwie uwagi. Po pierwsze, termin dla baterii jest zapisany w rozporządzeniu i pozostaje bez zmian mimo trwających prac nad pakietem upraszczającym Omnibus. Ani propozycja Komisji, ani stanowisko Rady go nie przesuwają. Po drugie, daty dla stali, tekstyliów, mebli i opon są orientacyjne, dopóki konkretny akt delegowany nie zostanie przyjęty. Dopiero wtedy poznamy dokładny zakres danych i termin.
Co zawiera paszport produktu
Zakres danych określa akt dla danej grupy produktów, ale wspólny trzon jest już znany. Paszport zwykle obejmuje:
unikalny identyfikator produktu oraz identyfikatory producenta i zakładu produkcyjnego;
kod towarowy, numer modelu oraz dokumenty zgodności, takie jak deklaracje i certyfikaty;
skład materiałowy, zawartość surowców z recyklingu i substancje budzące obawy;
ślad węglowy lub środowiskowy, jeśli wymaga go akt dla danej grupy;
instrukcje użytkowania, naprawy i demontażu, dostępność części zamiennych;
informacje o recyklingu i postępowaniu z produktem po zakończeniu użytkowania.
Dane mają różne poziomy dostępu. Część jest publiczna dla każdego, kto zeskanuje kod, część widzą tylko podmioty z uzasadnionym interesem, na przykład serwisy i recyklerzy, a część wyłącznie organy nadzoru. Paszport może dotyczyć całego modelu, partii albo pojedynczej sztuki. To bardzo ważne dla systemów w firmie, bo paszport na poziomie sztuki wymaga numerów seryjnych i pełnej identyfikowalności w produkcji.
Paszport baterii od 18 lutego 2027: co trzeba przygotować
Baterie są pierwszą grupą, w której DPP staje się obowiązkowy, i dobrze pokazują, jak będzie wyglądać reszta. Paszport musi mieć każda pojedyncza bateria wprowadzana do obrotu w UE, nie tylko model. Odpowiada za niego podmiot, który wprowadza baterię na rynek, a dostęp do paszportu zapewnia kod QR na baterii, połączony z unikalnym identyfikatorem.
Do zebrania są między innymi dane ogólne i producent, skład chemiczny i materiały krytyczne, ślad węglowy, zawartość materiałów z recyklingu, parametry wydajności i trwałości oraz informacje dotyczące demontażu i recyklingu. Duża część tych danych pochodzi od dostawców ogniw i materiałów, więc łańcuch dostaw musi je przekazywać w ustrukturyzowanej formie. Jeśli składacie pakiety baterii, montujecie je w rowerach, wózkach widłowych czy magazynach energii, to temat na najbliższe miesiące, a nie lata.
Dlaczego DPP dotyczy także polskich poddostawców
Wiele polskich firm myśli: paszport to sprawa marki, która sprzedaje produkt klientowi końcowemu. W praktyce marka nie ma tych danych. Skład stali, pochodzenie tkaniny, ślad węglowy komponentu czy zawartość recyklatu zna producent i jego dostawcy. Dlatego to do Was trafią pytania i formularze od niemieckich, skandynawskich i francuskich odbiorców, często z terminem krótszym niż unijny.
Szczególnie mocno odczują to branże, w których Polska jest dużym eksporterem: meble, wyroby stalowe i metalowe, komponenty motoryzacyjne, baterie i elektronika, odzież szyta na zlecenie. Firma, która potrafi szybko dostarczyć kompletne i wiarygodne dane produktowe, zyskuje przewagę w przetargach. Firma, która wysyła tabelki w Excelu po trzech tygodniach, ryzykuje utratę klienta.
Gdzie dziś leżą dane do paszportu
W typowej firmie produkcyjnej dane potrzebne do DPP są rozproszone:
ERP zna indeksy, receptury lub listy materiałowe (BOM), dostawców i partie.
Dział jakości trzyma certyfikaty, deklaracje i wyniki badań w folderach i arkuszach.
Konstrukcja lub technologia ma rysunki i specyfikacje w systemie PLM albo na dysku sieciowym.
Marketing ma opisy i zdjęcia w systemie PIM albo w sklepie internetowym.
Dane od dostawców przychodzą jako PDF w mailach, każdy w innym formacie.
Ślad węglowy, jeśli w ogóle jest policzony, leży w raporcie zewnętrznego konsultanta.
Paszport wymaga, żeby te dane były połączone, aktualne i przypisane do konkretnego produktu, partii lub sztuki. Ręczne składanie ich dla setek lub tysięcy indeksów nie ma sensu. Dlatego przygotowanie do DPP to przede wszystkim projekt porządkowania danych i integracji systemów.
Jak przygotować dane w ERP: krok po kroku
Sprawdźcie, czy i kiedy Wasze produkty lub komponenty wejdą w zakres DPP. Zacznijcie od baterii, stali, tekstyliów, mebli, opon, wyrobów budowlanych i zabawek, a potem zapytajcie kluczowych odbiorców, jakich danych będą od Was oczekiwać.
Zróbcie inwentaryzację danych: dla kilku reprezentatywnych produktów wypiszcie wszystkie wymagane pola i sprawdźcie, gdzie dziś jest każda informacja, kto za nią odpowiada i czy jest aktualna.
Uporządkujcie identyfikatory. Każdy produkt potrzebuje stabilnego, unikalnego identyfikatora. W praktyce najczęściej wykorzystuje się standard GS1 (kody GTIN i GS1 Digital Link), ale ważniejsze od wyboru standardu jest to, żeby ten sam identyfikator był spójny w ERP, na etykiecie i w paszporcie.
Rozbudujcie kartotekę w ERP lub PIM o pola potrzebne do paszportu: materiały, udział recyklatu, substancje, ślad węglowy, instrukcje. Dane, które zmieniają się z partią, przypnijcie do partii, a nie do indeksu.
Zautomatyzujcie zbieranie danych od dostawców. Zamiast maili z załącznikami wystarczy prosty portal lub formularz, do którego dostawca wpisuje dane i dołącza certyfikaty, z automatycznymi przypomnieniami o wygasających dokumentach.
Zapewnijcie identyfikowalność w produkcji. Jeśli paszport ma dotyczyć partii lub sztuki, system musi wiedzieć, z jakich partii surowców powstał konkretny wyrób.
Połączcie ERP z platformą DPP przez integrację, która automatycznie tworzy i aktualizuje paszporty, generuje kody QR do etykiet i rejestruje identyfikatory w rejestrze UE.
Gotowa platforma DPP czy własna integracja?
Na rynku działa już wiele platform do tworzenia paszportów produktów. Biorą na siebie hostowanie danych, poziomy dostępu, zgodność z normami i połączenie z rejestrem. Dla większości producentów to rozsądny wybór: nie ma sensu samodzielnie budować infrastruktury, którą ktoś już utrzymuje i certyfikuje.
Platforma nie rozwiąże jednak problemu danych w Waszej firmie. Ktoś musi wyciągnąć je z ERP, PLM i folderów działu jakości, uzupełnić danymi od dostawców i pilnować, żeby były aktualne. Tu potrzebna jest integracja szyta na miarę Waszych systemów, a nie ręczny import plików co kwartał. Najlepiej działa połączenie: gotowa platforma DPP na zewnątrz i automatyczny przepływ danych z ERP do platformy wewnątrz.
Gdzie pomagają automatyzacja i AI
Przygotowanie do DPP to dużo żmudnej pracy z dokumentami, a w tym automatyzacja i AI sprawdzają się najlepiej:
AI odczytuje certyfikaty, karty charakterystyki i deklaracje dostawców w PDF i wyciąga z nich skład, substancje oraz daty ważności do ustrukturyzowanych pól.
Reguły walidacji wyłapują brakujące lub sprzeczne dane, zanim paszport trafi do publikacji.
Automatyczne przypomnienia proszą dostawców o aktualizację, gdy certyfikat wygasa lub zmienia się materiał.
Integracja ERP z platformą DPP aktualizuje paszport, gdy zmienia się BOM, dostawca lub partia, bez ręcznego przepisywania.
Człowiek nadal zatwierdza dane, za które firma odpowiada prawnie. Znika za to przepisywanie, które przy setkach indeksów zajęłoby miesiące.
Ile kosztuje przygotowanie do DPP
Koszt zależy od liczby produktów, jakości danych i tego, czy paszport ma dotyczyć modelu, partii czy sztuki. Orientacyjnie, na podstawie podobnych projektów integracyjnych:
Inwentaryzacja danych i projekt modelu danych dla jednej grupy produktów: zwykle od kilku do kilkunastu tysięcy złotych netto.
Integracja ERP z platformą DPP wraz z generowaniem kodów QR: najczęściej od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych netto.
Portal dla dostawców i automatyczne odczytywanie dokumentów przez AI: od kilkunastu tysięcy złotych netto, w zależności od liczby dostawców i formatów.
Abonament platformy DPP: od kilkuset złotych do kilku tysięcy złotych miesięcznie, zależnie od liczby produktów i paszportów.
Dla porównania warto policzyć koszt ręcznej obsługi: ile godzin dział jakości i handlowcy spędzają już dziś na odpowiadaniu na ankiety od klientów o skład, ślad węglowy i certyfikaty. Sposób liczenia zwrotu opisaliśmy w przewodniku o ROI automatyzacji.
Najczęstsze pytania o cyfrowy paszport produktu
Czy mała firma też musi mieć paszport produktu?
Obowiązek paszportu dotyczy produktu, a nie wielkości firmy. Jeśli produkt objęty aktem delegowanym trafia na rynek UE, paszport musi mieć bez względu na to, czy wprowadza go korporacja czy firma rodzinna. Zwolnienia dla mikro i małych firm dotyczą innych obowiązków, na przykład zakazu niszczenia niesprzedanej odzieży.
Czy DPP to po prostu kod QR na etykiecie?
Nie. Kod QR to tylko nośnik, który prowadzi do paszportu. Sednem są dane: kompletne, aktualne, przypisane do właściwego produktu i udostępniane z odpowiednimi poziomami dostępu.
Czy musimy wymienić ERP?
Zwykle nie. W większości przypadków wystarczy rozbudować kartotekę produktów, uporządkować identyfikatory i dołożyć integrację z platformą DPP. Wymiana ERP tylko z powodu paszportu rzadko ma sens.
Kto odpowiada za dane w paszporcie?
Podmiot, który wprowadza produkt na rynek UE, czyli producent, importer lub jego upoważniony przedstawiciel. W praktyce dużą część danych dostarczają poddostawcy, dlatego warto już teraz ustalić z nimi zakres i format wymiany danych.
Od czego zacząć, jeśli nasz produkt nie ma jeszcze terminu?
Od inwentaryzacji danych i uporządkowania identyfikatorów. To praca, która zajmuje najwięcej czasu, a przyda się niezależnie od ostatecznej treści aktu delegowanego. Firmy, które zaczną teraz, zdążą spokojnie. Te, które poczekają na publikację aktu, będą miały około półtora roku na projekt, który często trwa dłużej.
