n8n vs Make vs Zapier: które wybrać dla polskiej firmy w 2026 i ile to naprawdę kosztuje
Porównania n8n, Make i Zapiera zwykle skupiają się na liczbie integracji i wyglądzie edytora. Tymczasem w polskiej firmie o wyborze najczęściej decyduje coś innego: sposób, w jaki każde z narzędzi liczy zużycie, to, gdzie trafiają Wasze dane, i to, czy narzędzie dogada się z Allegro, BaseLinkerem albo KSeF. Ten przewodnik przechodzi przez wszystkie trzy kwestie i kończy się prostą ściągą decyzyjną.
Opublikowano
Udostępnij
Krótka odpowiedź
Zapier: najłatwiejszy start i najwięcej gotowych integracji. Dobry przy małych wolumenach i prostych przepływach.
Make: najlepszy wizualny edytor do przepływów z rozgałęzieniami. Dobry przy średnich wolumenach.
n8n: najtańszy przy skali i najbardziej elastyczny. Wymaga więcej wiedzy technicznej albo partnera, który go utrzyma.
Reszta tekstu wyjaśnia, skąd te wnioski i jak sprawdzić je na własnych liczbach.
Najważniejsza różnica: za co płacicie
Każde z trzech narzędzi liczy zużycie inaczej i to jest prawdziwa różnica w kosztach, większa niż różnice w cennikach.
Zapier liczy zadania (tasks): każdy wykonany krok akcji w przepływie. Sam wyzwalacz się nie liczy.
Make liczy operacje, dziś nazywane kredytami: każde uruchomienie modułu, łącznie z wyzwalaczem i z każdym elementem przetwarzanym w pętli.
n8n Cloud liczy wykonania (executions): jedno uruchomienie całego przepływu, niezależnie od liczby kroków. Wersja self-hosted nie ma limitu wykonań.
Czytaj dalej
Inne artykuły, które mogą Was zainteresować.
Następny krok
Macie własny stack do przejrzenia?
Bezpłatny audyt mapuje Waszą sytuację w jedną rozmowę. Wychodzicie z listą procesów do automatyzacji, wyceną i szacunkiem oszczędności.
W praktyce oznacza to, że przepływ z dziesięcioma krokami kosztuje w Zapierze i Make dziesięć razy więcej niż przepływ z jednym krokiem, a w n8n tyle samo.
Przykład: ten sam przepływ w trzech narzędziach
Przepływ: nowe zamówienie ze sklepu → sprawdzenie klienta w CRM → utworzenie faktury → zapis każdej pozycji zamówienia do arkusza → powiadomienie na Slacku. Zamówienie ma średnio 3 pozycje. 3000 zamówień miesięcznie.
Zapier: ok. 6 zadań na zamówienie (CRM, faktura, 3 pozycje, Slack), czyli ok. 18 000 zadań miesięcznie.
Make: ok. 8 operacji na zamówienie (wyzwalacz, CRM, faktura, iterator, 3 pozycje, Slack), czyli ok. 24 000 operacji miesięcznie.
n8n: 1 wykonanie na zamówienie, czyli 3000 wykonań miesięcznie. W wersji self-hosted bez limitu.
Przy takich wolumenach Zapier wymaga wyższych planów, Make mieści się w średnich pakietach, a n8n self-hosted kosztuje tyle, ile serwer. Gdy sklep podwoi sprzedaż, rachunek w Zapierze i Make też się podwoi. W n8n self-hosted prawie się nie zmieni.
Cenniki wszystkich trzech narzędzi zmieniają się regularnie, dlatego przed decyzją przeliczcie swój przepływ na aktualnym cenniku. Model rozliczenia zmienia się rzadziej niż ceny i to on jest podstawą porównania.
Jak policzyć koszt dla własnych przepływów
Wypiszcie przepływy, które chcecie zautomatyzować.
Dla każdego policzcie kroki akcji, a przy pętlach pomnóżcie kroki w pętli przez średnią liczbę elementów.
Pomnóżcie przez liczbę uruchomień miesięcznie.
Dodajcie zapas 30% na błędy, ponowienia i wzrost.
Porównajcie wynik z progami planów każdego narzędzia.
Dziesięć minut z arkuszem zwykle rozstrzyga połowę dyskusji.
Zapier: mocne strony i ograniczenia
Zapier jest najstarszy i najbardziej dojrzały z tej trójki. Ma najwięcej gotowych integracji, w tym z niszowymi narzędziami SaaS, a prosty przepływ zbuduje osoba bez żadnej wiedzy technicznej.
Najniższy próg wejścia. Edytor prowadzi krok po kroku.
Najwięcej gotowych konektorów.
Dobre wbudowane narzędzia do prostych transformacji danych i filtrów.
Koszt szybko rośnie przy wielu krokach, pętlach i dużych wolumenach.
Złożona logika z wieloma rozgałęzieniami staje się trudna w utrzymaniu.
Dane przetwarzane są głównie w USA, co przy danych osobowych wymaga analizy RODO.
Zapier wybierają firmy, w których automatyzacje buduje dział marketingu lub sprzedaży samodzielnie i gdzie chodzi o kilka prostych połączeń między narzędziami SaaS.
Make: mocne strony i ograniczenia
Make (dawniej Integromat) ma najlepszy wizualny edytor z tej trójki. Rozgałęzienia, pętle i przetwarzanie danych widać na jednym ekranie jak na schemacie.
Czytelna wizualizacja złożonych przepływów.
Zwykle tańszy od Zapiera przy średnich wolumenach.
Rozbudowane narzędzia do przetwarzania danych: iteratory, agregatory, funkcje tekstowe i dat.
Możliwość wyboru centrum danych w UE.
Pętle i iteratory szybko zużywają operacje. Każdy element to osobna operacja.
Przy bardzo dużych przepływach scenariusze stają się trudne do przeglądania i debugowania.
Make wybierają firmy, które potrzebują więcej logiki niż w Zapierze, ale nadal chcą narzędzia, w którym przepływ da się zrozumieć bez czytania kodu.
n8n: mocne strony i ograniczenia
n8n rozlicza się za całe wykonanie przepływu, a w wersji self-hosted nie ma limitów. Do tego pozwala wstawić kod JavaScript lub Python w dowolnym kroku, co w praktyce usuwa większość ograniczeń edytora.
Koszt nie rośnie z liczbą kroków w przepływie.
Wersja self-hosted: dane nie opuszczają Waszej infrastruktury.
Krok z kodem pozwala obsłużyć nietypowe formaty i API bez gotowego konektora.
Wbudowane węzły AI do budowania agentów i przepływów z modelami językowymi.
n8n Cloud działa w UE.
Wyższy próg wejścia niż w Zapierze i Make. Przy złożonych przepływach przydaje się wiedza programistyczna.
Wersja self-hosted wymaga kogoś, kto utrzyma serwer, aktualizacje i kopie zapasowe.
Licencja fair-code: do użytku wewnętrznego bezpłatna, ale z ograniczeniami przy oferowaniu n8n jako usługi innym firmom.
n8n wybierają firmy z rosnącym wolumenem, danymi wrażliwymi albo integracjami z systemami, dla których nie ma gotowych konektorów.
A co z polskimi systemami?
Allegro, BaseLinker, Subiekt, Comarch Optima, iFirma, Fakturownia, KSeF. Gotowe moduły dla tych systemów są w trzech narzędziach nierówne: część istnieje, część tworzy społeczność, części brak. Stan zmienia się co kilka miesięcy, więc przed wyborem sprawdźcie konkretnie te systemy, których używacie.
W praktyce polskie systemy najczęściej integrujemy przez ich API bezpośrednio. Zapier i Make mają do tego moduły zapytań HTTP, ale dopiero w n8n z krokiem kodu taka integracja jest wygodna w budowie i utrzymaniu: uwierzytelnianie, stronicowanie wyników, obsługa błędów i limity zapytań mieszczą się w jednym przepływie.
Dane, RODO i bezpieczeństwo
Każda automatyzacja przepuszcza dane przez serwery dostawcy. Przy danych klientów, pracowników lub finansowych to nie jest detal.
Sprawdźcie, gdzie dostawca przetwarza dane i czy możecie wybrać region UE.
Ograniczajcie dane w przepływie do niezbędnych pól.
Pamiętajcie, że historia wykonań przechowuje dane. Ustawcie czas retencji.
Przy danych szczególnie wrażliwych rozważcie n8n self-hosted, gdzie dane zostają na Waszym serwerze.
Obsługa błędów i niezawodność
Automatyzacja, która po cichu przestaje działać, jest gorsza niż jej brak, bo wszyscy zakładają, że działa.
Zapier: automatyczne ponowienia i powiadomienia o błędach, ale ograniczona kontrola nad tym, co dzieje się po błędzie.
Make: rozbudowane ścieżki obsługi błędów w scenariuszu i kolejka niekompletnych wykonań do ręcznego wznowienia.
n8n: osobny przepływ obsługi błędów, który może wysłać alert, zapisać błąd i wykonać dowolną akcję naprawczą.
Niezależnie od narzędzia ustawcie alert przy każdym błędzie i raz w tygodniu przeglądajcie historię nieudanych wykonań.
Kto będzie to utrzymywał?
To pytanie często rozstrzyga wybór szybciej niż cennik.
Automatyzacje budują i poprawiają osoby nietechniczne: Zapier lub Make.
Macie osobę techniczną albo partnera wdrożeniowego: n8n daje najwięcej za najmniej.
Nikt nie chce odpowiadać za serwer: Zapier, Make albo n8n Cloud zamiast self-hosted.
Migracja między narzędziami
Nie ma automatycznego konwertera. Przepływy trzeba odbudować. Dobra wiadomość jest taka, że przy okazji zwykle się upraszczają: logika, która w Zapierze wymagała pięciu kroków i filtrów, w n8n często mieści się w jednym kroku z kodem.
Migrację robimy etapami. Najpierw przenosimy przepływy o największym wolumenie, bo tam oszczędność jest największa. Proste powiadomienia mogą zostać tam, gdzie są.
Ściąga decyzyjna
Kilka prostych przepływów, mały wolumen, brak osoby technicznej → Zapier.
Przepływy z rozgałęzieniami, średni wolumen, zespół chce widzieć logikę na schemacie → Make.
Rosnący wolumen, pętle po pozycjach zamówień, polskie systemy przez API → n8n Cloud.
Duży wolumen lub dane wrażliwe i ktoś do utrzymania serwera → n8n self-hosted.
Najczęstsze pytania
Czy można łączyć kilka narzędzi?
Tak, i często tak robimy. Proste powiadomienia zostają w Zapierze lub Make, a przepływy o dużym wolumenie przenosimy do n8n. Ważne, żeby każdy przepływ miał jedno, jasno określone miejsce.
Które narzędzie ma najlepsze AI?
Wszystkie trzy mają dziś kroki do pracy z modelami językowymi. n8n ma najbardziej rozbudowane węzły do budowania agentów AI, Zapier i Make najprostsze do podstawowych zadań, takich jak streszczenie maila czy klasyfikacja zgłoszenia.
Czy n8n self-hosted jest naprawdę darmowy?
Licencja do użytku wewnętrznego nic nie kosztuje. Płacicie za serwer (zwykle od kilkudziesięciu do kilkuset złotych miesięcznie) i za czas na jego utrzymanie: aktualizacje, kopie zapasowe, monitoring.
Od czego zacząć?
Od listy przepływów i policzenia ich zużycia według wzoru powyżej. Rachunek za Zapiera lub Make rośnie szybciej niż Wasza firma? Na bezpłatnym audycie przeliczymy Wasze przepływy i pokażemy, ile kosztowałyby w każdym z trzech narzędzi.
